ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...ผมทรงนักเรียน ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...ไหว้พระหน้าประตู ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...กางเกงสีกลมมะท่า..เครื่องแบบที่ภูมิใจ ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...เก้าอี้ตัวที่เรานั่งประจำ ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...ห้องเรียนที่แสนจะอบอุ่น ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เดินเปลี่ยนคาบไป20นาที ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...ห้องน้ำที่ให้เราเถลไกล ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...คำพูดที่ว่า'นักเรียนทำความเคารพ' ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เสียงหมดคาบ'ตึ๊งตึ่งตึงตึ่ง ตึ่งตึงตึ๊งตึ่ง' ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อนที่นั่งลอกการบ้านเป็นเพื่อนเรา ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยพูดคุยกับเรา เวลาเหงา ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่กล่าวคำว่า'โชคดี'ก่อนกลับบ้าน ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ช่วยแก้ตัวเวลามีปัญหา ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ไปกินข้าวด้วยกันตอนกลางวัน ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยแย่งกับข้าวเรากิน ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งเฮฮากันตอนว่าง จนขึ้นเรียนสาย ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งกินข้าวโต๊ะประจำ ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยห่วงใยดูแลเราเสมอ ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยให้เมล์เพื่อนมาอีกที ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยตลก..เฮฮา..หัวเรา..ไปกับเรา ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ให้อภัยเราได้ทุกเรื่อง ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งเล่นอยู่สวนสุข เล่นบอล ดีดกีต้าร์ เพื่อนนั่งอยู่ศาลา กินข้าวที่ดับเพลิง ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยให้ยืมตัง ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ไปมุงร้านป้า ไปกวนป้า ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ต้องจากกัน..ไปตามความฝันของตนเอง ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ต้องห่างไกล.กันนับสิบนับร้อยกิโล ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่มีชีวิต..อนาคต..ตามที่ทุกคนเลือก ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะเรียนจบตามที่ใจหวัง ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะทำงาน หาเงิน แบ่งเบาภาระพ่อแม่ ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะมีคู่ชีวิต ครอบครัวที่สมบูรณ์ ต่อจากนี้...เพื่อน...จะคิดถึงกัน..ติดต่อกัน..ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ต่อจากนี้...เพื่อน...จะอยู่ในใจ..ความทรงจำ..พวกเรา..เสมอและ........ตลอด คิดถึงจัง....สวนสุขที่เคยวิ่งเล่น คิดถึงจัง....หอพระที่เคยนั่งรอ(เพื่อน) คิดถึงจัง....โรงอาหารที่คนแน่นเอี้ยด คิดถึงจัง....ห้องเรียนที่แสนอบอุ่น... คิดถึงจัง....สนามบาสที่เคยเล่น คิดถึงจัง....สนามบอลที่เคยเดินผ่าน คิดถึงจัง....โต๊ะเรียนที่เคยลอกการบ้าน คิดถึงจัง....ตารางหมากฮอตบนโต๊ะของฉัน... คิดถึงจัง....แดดร้อนๆตอนเช้า คิดถึงจัง....เส้นเล็กน้ำตอนบ่าย คิดถึงจัง....ลูกตระกร้อตอนเย็น คิดถึงจัง....ร้านดับเพลิงก่อนกลับบ้าน... คิดถึงจัง....ตรา ภ.ป.ร. ที่รัก คิดถึงจัง....กางเกง สี กม มะ ท่า คิดถึงจัง....ชุดกึ่งพิธีการ คิดถึงจัง....ชุดพิธีการที่แสนทรมาน... คิดถึงจัง....วิชาคณิตเสริม คิดถึงจัง....วิชาเพิ่มเติมภาษาอังกฤษ คิดถึงจัง....วิชายากๆที่ต้องคิด คิดถึงจัง....ชีวิตที่กาญจนา คิดถึงจัง....เพื่อนเพื่อนที่แสนดี คิดถึงจัง....เวลาดีดีที่เคยผ่านมา คิดถึงจัง....กลุ่ม"ปาต่อ"สุดเฮฮ่า คิดถึงจัง....ความรู้สึกดีดีที่เคยได้รับ... คิดถึงจัง....เวลาพวกเรามีเรื่อง คิดถึงจัง....เวลาพวกเราเล่นสี(ตอนที่เอาสีผสมอาหารใส่ในแท็งน้ำ) คิดถึงจัง....เวลาพวกเราเล่นปะทัด คิดถึงจัง....เวลาพวกเราหนุกหนานเฮฮ่า... คิดถึงจัง....ทุกคนที่เคยเห็นหน้า คิดถึงจัง....ทุกคนที่ได้จากมา คิดถึงจัง....ทุกคนที่ได้อำลา ไว้ มี เวลา ข้า จะ กลับ ไป หา พวก เอ็ง... ความทรงจำจากกาญจนา... จะเก็บไว้ในสมอง... ทั้งซีกซ้ายและซีกขวาตลอดไป... บทความ ต่อไปนี้ คัดลอก มาจาก เพื่อน ประมุข ของเรา ปาต่อ จงเจริญ แม้งเหมือน ลัทธินิยม เลยว่ะ เป็นเรื่องของม.3/6เพื่อนๆและตัวผมเอง ให้รู้ว่ามันไม่เหมือนเดิม เรื่องราวที่เกิดขึ้นใน 3/6 อยุในความทรงจำของผมเสมอ จ๊อด กุ๊กไก่ ด่ากันในห้อง อามี่นั่งเล่นกีต้าหลังห้องง มิก เคาะโต๊ะเปนจังหวะ 3 ช่าาา เบ็น จ๊อด มิก ร้องเพลงง ตามจังหวะเคาะของมิก ดาว ฝน โน่ โวยวายเสียงดังในคาบอังกิด ตอนแข่งบอล จ๊อด เปนพระเอกเสมอ เพราะแม่งเก่ง มิกร้องเพลงโคดเท่ โคดเพราะ ในหอประชุม แอมือกีต้า เท่เสมอ โก้ มือเบส ขวันใจโน่ บอย มือกลอง ตีโคดเก่ง กรจับก้นอาจานโทมัส จนจานไม่สอน ดีใจกันยกห้อง กร คุยในห้องเรียนทุกคาบ แร้วโดนเบ็นด่า น้ามชอบว่าเฟิน เปนประจำ เฟินไม่ตอบโต้ แระชอบทำหน้าเหมือนโลกจาแตกก ทิมมม หลับในห้องเปนประจำ ปลั๊ก ชอบทำตัวเงียบๆ พวกโรส ซึเนโอะ เล่นไพ่กันหลังห้อง ในห้องคอม ทุกคนมักมีดิส ไว้ก๊อปงานน หุหุ เอิธชอบทำเสียงแหลมเหมือนผุหยิง ทำให้รำคาน จักรยาน ตามฟามเหนของเพื่อนๆ มันหล่อสุดในห้อง อิจฉามัน โน่ เปนคนรักเพื่อนมาก เพื่อนมีเรื่องเมื่อไหร่ โน่จาไปถึงคนแรก 555 พู่ ชอบทำผมเหมือนเดกแนว ง้วงง ชอบทำหน้าหน้าตากวนตีน ไปเข้าเทคนิค จารอดมั้ย ประมุขเปนคนกล้าแสดงออก สร้างผลงานเรื่อง เห็นแก่ลูก ให้เพื่อนๆชม เน็ท ชอบทำหัวโตใส่ แระชอบแกล้งเพื่อนอย่างเช่น ตบหัว ปลาทู เปนคนชอบทำเสียงใหย่ ทำให้เพื่อนๆสะดุ้งนึกว่าจานมา อุ้ย มำหน้าตาเหมือนแม่มด กัวนะเนี่ย555+ วรนภัส เปนคนเก่งอังกิดที่สุดในห้อง แอร์ ชอบทำตัวเงียบๆ แชมป์ กสาน หม่ำ มักจาเรียนเก่งคนิด จนเพื่อนๆอยากลอก มินชอบทำตาหวานใส่อาจาน เวลาอาจานเรียก กอล์ฟ ทะลึ่งที่สุดในห้อง หาคัยเปรียบได้ น่ายกย่อง ส่วนไอน๊อต แพล่มจัง ไรสาระ ชอบรุ่นใหญ่ เบ็นเปนรองประทาน ปาต่อ มักเปนคนสำคันในปาต่อ เหมือนประทาน ห้อง6มีอยุ2แก๊ง แก๊ง ปาต่อ กับ ทะแยงรู ห้อง6รักกันมากก แม้จาเรียนไม่เก่ง พวกเราจะไม่ลืมกันตลอดไป แม้ว่ามันจะไม่มีอีกต่อไป 3/6

นิยามของคำว่า"เพื่อน"
"เพื่อน" คือคนที่กินเล่นด้วยกัน
"เพื่อน" คือคนที่ทำการบ้านไม่ทันแล้วลอกมันได้
"เพื่อน" คือคนที่รับปรึกษาปัญหาหัวใจแล้วหาย
"เพื่อน" คือคนที่เราชอบคัยแล้วมันช่วยลุ้น
"เพื่อน" คือคนที่หาเรื่องฮาๆหั้ยหัวเราะทั้งวันไม่มีหยุด
"เพื่อน" คือคนที่เตือนเสมอเมื่อเราทำเรื่องเหี้ย
"เพื่อน" คือไม่ว่าเราจะเหี้ยแค่หนัยมันก้อรับเราได้
"เพื่อน" คือคนที่เราไม่มีแดกมันก็แบ่งปันเสมอ
"เพื่อน" คือคนที่เราขอยืม 200 แล้วหั้ย(กู) 20
"เพื่อน" คือคนที่นั่งกินยาดองร้านเดียวกันได้ไม่มีเรื่อง
"เพื่อน" คือคนที่เราโดนด่าแล้วมันออกหน้ารับ
"เพื่อน" คือคนที่วิ่งไล่ตบหัวเราทุกวัน
"เพื่อน" คือคนที่เซอร์ไพซ์ทุกๆวันเกิดของเพื่อน
"เพื่อน" คือคนที่เราลืมเอาของมาขายแล้วมันขับรถไปเอาไห้
"เพื่อน" คือคนที่เลิกเรียนไปร้านเกมส์แล้วมานไปส่ง
"เพื่อน" คือคนที่ไม่ว่าเราจะอยู่ใกล้หรือไกลก็คิดถึงมันเสมอ
"เพื่อน" คือคนที่เราไว้ใจที่สุด
และคำว่า"เพื่อน"อาจจะเขียนสั้นนิดเดียวเอง
แต่ความหมายของคำว่า"เพื่อน"มานยาวยิ่งก่าทางรถไฟ
และ"เพื่อน"จะอยู่ในใจและจะไม่ลืมเลือน
จำไว้ด้วยนะ....

"วันนี้วันพฤหัสบดีที่ 06 เดือน พฤศจิกายน พ.ศ.2551 ข้า เป็นปาต่อแล้ว"